demarkacji granicy polsko-rosyjskiej.
W 1784 roku został kawalerem Orderu Świętego Stanisława, a w 1788 roku został odznaczony Orderem Orła Białego.
Dobra i fundacje Posiadał znaczne dobra ziemskie, m.in. po matce Ludwice Pac Wialbutów i Giedejki (pow. oszmiański), wraz z bratem Krzysztofem rozległe dobra kożangródzkie, gdzie w poł. XVIII w. został wzniesiony pałac Niemirowiczów-Szczyttów, Bostyń oraz wniesione przez żonę Teklę Matuszewicz: Kustyń, Jackowicze, Motykały, a w woj. płockim: Ciachcino (Ciachcino, Goślice, Gośliczki), Zagroba (Chudzyno, Dąbrusk, Mięcienino Kmiecie) Męczenino, Bębnów. Również w woj. płockim zakupił w 1789 Leszczyno Księże i dobra Tchórz.
W Ciachcinie wraz z żoną Teklą ufundował w 1775 drewniany kościół, a w Goślicach posiadał murowany dwór.
Rezydował w Motykałach, następnie w Warszawie, a na pocz. XIX w. przeniósł się do Bostynia.
Kasztelanowa brzeska Tekla z Matuszewiczów Niemirowiczowa Szczyttowa zapisała się wśród najhojniejszych w historii darczyńców Szpitala św. Trójcy w PłockuWincenty Hipolit Gawarecki, Wiadomość o mieście Płocku, znacznieysze historyczne zdarzenia tegoż miasta ..., Warszawa, 1821, s. 66Elżbieta Mazur, Szpitale w Królestwie Polskim w XIX wieku, PAN, 2008, s.