Nazwisko rodowe określa więc automatycznie pozycję społeczną i w tym kontekście, jedynie jeli noszący nazwisko Kouyate uważani są za prawdziwych griotów, jako że są nimi z urodzenia. Jednak zarówno w przeszłości jak i obecnie, powszechną praktyką jest faktyczne uprawianie innego zawodu, niż wskazuje na to nazwisko, utrzymując przy tym dziedziczny status społeczny. Tak więc, spośród wykonawców jeliya nierzadko można znaleźć artystów pochodzących z innych popularnych rodów m.in.: Diabate, Sissoko, Kante, Doumbia, których nazwiska wskazują na zgoła inne zajęcia (np. Kante jest rodem kowali).
Pozycja griotów u ludów Mande jest z reguły silna ze względu na moc oddziaływania słowa. Jelilu nie tylko odtwarzają określone dzieje (tak jak w przypadku genealogii rodów) lecz mają dużą wolność w nadawaniu im osobistych interpretacji. Mogą zawrzeć w swoich utworach zarówno elementy krytyki społecznej jak i wyidealizowany, mityczny obraz rzeczywistości. W pieśniach wychwalających daną osobę czy ród przeplatają pochlebstwa z pouczeniami, wplatając w ten sposób w swój dyskurs treści dydaktyczno-moralizatorskie. Prestiż griotów wiąże się też z funkcjami jakie tradycyjnie pełnili w strukturze hierarchii społecznej.