W 1737 mianowany przełożonym monasteru Trójcy Świętej w Achtyrce. Przed tym wydarzeniem został wyświęcony na kapłana. Po pięciu latach został przeniesiony do Ławry Troicko-Siergijewskiej jako jej przełożony. 10 marca 1745 został wyświęcony na biskupa petersburskiego i rewelskiego, po czym natychmiast otrzymał godność arcybiskupią. Jego awans w hierarchii cerkiewnej był wynikiem protekcji ze strony carowej Katarzyny II, która ceniła jego działalność jako przełożonego Ławry. W eparchii petersburskiej angażował się w budowę szeregu nowych cerkwi i klasztorów, dbał także o ich wyposażenie. Starał się podnieść poziom moralny duchowieństwa (np. walcząc z pijaństwem wśród księży) i jego poziom wykształcenia.
Mimo objęcia najbardziej prestiżowej katedry biskupiej w ówczesnym Rosyjskim Kościele Prawosławnym nie odgrywał znaczącej roli politycznej w państwie, nie został także członkiem Świątobliwego Synodu Rządzącego.
Zmarł w 1750 i został pochowany w cerkwi Zwiastowania w kompleksie Ławry Aleksandra Newskiego.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie urodzeni w Wilnie Kategoria:Urodzeni w 1696 Kategoria:Zmarli w 1750 Kategoria:Metropolici petersburscy Kategoria:Ukraińscy biskupi prawosławni Kategoria:Zakonnicy Ławry Pieczerskiej Kategoria:Zakonnicy monasteru Świętego Ducha w Wilnie Kategoria:Zakonnicy Ławry Troicko-Siergijewskiej