Później także notowane było w innych formach w 1223 Uscze, Usce, 1223 Vste, 1224 Uscie, 1225 Usce, Vsce, 1227 Uszcze, 1233 Vuste, 1234 Usche, Vsche, 1234 Usds, 1244 Husce, 1257 Uste, 1266 Usczie, 1268 Ussce, 1280 Uschye, 1284 Uscze, Usscze, 1285 Usczce, 1287 Usczye, 1291 Usze, 1294 Uzech, 1312 Uzek, 1336 Usth, 1337 Uszczie, 1338 Uzst, 1404 Ust, Usk, 1406 Owst, 1410 Wscze, 1419 Hussczye, 1421 Vsczye, 1428 Vszcze, Wsscze, 1432 Usz, Uscz, 1513 Huscze, Hussczye.
Nazwa miejscowości ma swój źródłosłów w polskiej nazwie ujście oznaczającej końcowy bieg rzeki, tzw. „ujście rzeki”. W tym wypadku oznacza ujście rzeki Gwdy do Noteci. Miejscowość w zlatynizowanej formie Uscze notuje Gall Anonim w swojej Kronice polskiej spisanej w latach 1112–1116. We fragmencie „Pomorani Uscze, Bolezlavi castrum” (pol. „gród Bolesława pomorskie Uście”) opisuje walki Polaków z Pomorzanami„Kronika polska, Gall Anonim”, seria „Kroniki polskie”, Zakł. Nard. Ossolińskich, Wrocław, , str. 113.„Monumenta Germaniae Historica”, „Chronicae Polonorum”, tom IX, Hannoverae 1851 s.