Tell D Zakrojone na szeroką skalę prace przeprowadzono na tellu D, datowanym na okresy Isin-Larsa i starobabiloński. Potężny mur o grubości 7-12 metrów otaczał tu tzw. cytadelę. Szeroka ulica prowadziła od bramy zewnętrznej, odkrytej w pn.-wsch. części tego kompleksu, do dużego budynku świątynnego, otoczonego domami prywatnymi, położonego w centrum cytadeli. Tabliczki odkryte w jednym z pomieszczeń budynku świątynnego zidentyfikowały go jako świątynię Sina, a miasto jako Tutub.
Bibliografia Donald P. Hansen, hasło Khafajeh, w: Eric M. Meyers (wyd.), The Oxford Encyclopedia of Archaeology in the Near East, vol. III, Oxford University Press, New York – Oxford 1997, s. 288–290.
Literatura (wybór) Pinhas Delougaz, The Temple Oval At Khafajah, Oriental Institute Publications, Chicago 1940. Rivkah Harris, The Archive of the Sin Temple in Khafajah (Tutub), Journal of Cuneiform Studies 9 (1955), s. 31–88, 91-120.
Kategoria:Stanowiska archeologiczne w Iraku