Aleksander Kamiński, Stanisław Broniewski, Jan Rossman, Marian Wierzbiański). Jednocześnie byli działacze OH (m.in. Jacek Kuroń) utworzyli ruch drużyn walterowskich. Mimo nadal obowiązującego Statutu ZHP z lat przedwojennych, oraz nadal aktualnych wpisów do rejestru stowarzyszeń wyższej użyteczności, naradę tę nazwano Zjazdem Łódzkim, a zawarty kompromis z władzami reżimowymi, nazwano uchwałami. Zawarty kompromis pozwolił reaktywowanemu 4 grudnia Związkowi Harcerstwa Polskiego na odrodzenie, wraz z tradycjami, mundurami i symbolami harcerskimi (krzyż, lilijka itd.). Pierwszym naczelnikiem została wybrana Zofia Zakrzewska. Jednak dopiero w 1959 rząd PRL, stosując przepisy przedwojennego prawa w zakresie stowarzyszeń wyższej użytecznościRozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 października 1932 r. – Prawo o stowarzyszeniach () – rozdział IV, art. 46-56., zmienił wpisy w rejestrach, nadając nowy statut i uznając formalnie nowe władze. 1957 – Powstała Rozgłośnia Harcerska. 1958 – Powstał Nieprzetarty Szlak. 1958 – Powstało Wydawnictwo Harcerskie „Horyzonty”. 1958–1959 – Ze Związku Harcerstwa Polskiego odeszło wielu instruktorów szaroszeregowych. Aleksander Kamiński zrezygnował z funkcji Przewodniczącego Naczelnej Rady Harcerskiej ZHP i jednocześnie wezwał „Idźcie pracować do drużyn”.