Labry nieznanej barwy.
Lubiatowski II a (Lübtow): W polu dzik wspięty między dwiema gwiazdami w lewym górnym i prawym dolnym rogu. W klejnocie nad hełmem bez korony pół dzika między dwoma rogami bawolimi.
Najwcześniejsze wzmianki Herb w wariancie podstawowym przytacza Nowy Siebmacher. Wariant I a, szerzej znany, pojawił się na mapie Pomorza Lubinusa z 1618 (jako Lubbetowen), w herbarzu Bagmihla (Pommersches Wappenbuch), oraz w Siebmacherze. Warianty II i II a pochodzą z pieczęci z XVIII wieku, a przytoczył go Siebmacher.
Rodzina Lubiatowskich Stara kaszubska rodzina szlachecka, nieznana polskim heraldykom. Nazwisko bierze od wsi Lubiatowo, która już w 1437 była wymieniana jako własność panków, czyli drobnej szlachty kaszubskiej. Rodzina znana od 1493 (Matthias, Matzke i Hans Lubetowen), kolejne wzmianki z lat 1535 (Peter i Paul Lubbetowen), 1569 (Jacob, Bartholomaeus, Hans, Adrian), 1575 (Jacob i Adrian), 1605, 1618, 1621 (Lubbetowen, Lubetow), 1609 (Lübtow), 1648 (Lubiatowski), 1658 (Matthiss z Lubiatowa i Hanss z Lubiatowa i Kierzkowa), 1688 (Johann Lubbetau), 1721-26 (Lubietowski). Rodzina oprócz gniazda miała też w różnych okresach działy we wsiach: Bychowo, Lublewo Lęborskie, Lublewko, Żelazno, Bochówko.