5 października 1969 w zborze w Kętrzynie odbyło się spotkanie z udziałem prezbitera okręgowego Teodora Maksymowicza, na którym postanowiono o skreśleniu Sikory z listy członków zboru, jednak jako technikowi budowlanemu pozwolono mu na pracę przy remoncie kaplicy na stanowisku przewodniczącego Komitetu Odbudowy.
Wyburzenie kamienicy sąsiadującej z budynkiem kaplicy spowodowało znaczne osłabienie jej konstrukcji i groźbę zawalenia obiektu. Prowadzono remont, na który pieniądze pozyskano z pożyczki udzielonej z kasy Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego. Planowano również dobudowę sali z kuchnią na parterze, a także mieszkania na piętrze. 15 października 1968 Józef Sikora zwrócił się do Prezydium Rady Kościoła o interwencję w Radzie Kościoła baptystów w celu użyczenia ich kaplicy do prowadzenia nabożeństw również przez zbór Chrześcijan Wiary Ewangelicznej, z uwagi na remont ich budynku.