Na skutek decyzji władz Związku Chrześcijan Wiary Ewangelicznej, 17 listopada 1945 został powołany osobny zbór tego kościoła, na którego czele stanął Maksymowicz. Jego pierwsze nabożeństwo odbyło się w grudniu 1945 w kaplicy baptystów, z którymi prowadzona była ścisła współpraca - razem z tym zborem organizowano uroczystości takie jak chrzty, wspólne nabożeństwa, czy wizyty gości.
12 września 1946 zbór ZChWE wystąpił do władz z wnioskiem o przyznanie do jego użytku budynków przy ul. Powstańców Warszawy 33 i 33a, które uprzednio należały do Kościoła Nowoapostolskiego. W celu ochrony zabudowań przed dewastacją, Chrześcijanie Wiary Ewangelicznej otrzymali na to zgodę. W ten sposób pozyskali działkę z domem modlitwy, budynkiem mieszkalnym i gospodarczym. Obiekty były jednak uszkodzone w wyniku działań wojennych i przez wspólnotę prowadzone były długotrwałe prace remontowe.