Po wybudowaniu kaplicy połączono zbory z Grabowca i Redut. Do zboru przyłączyli się także baptyści i prowadzono wspólne nabożeństwa. Był to w owym czasie jedyny taki przypadek w PolsceWspólne nabożeństwa zdarzały się tu wcześniej (por. Chrześcijanin, 1967/2, s. 19.).. Baptyści zaczęli zgromadzać się niezależnie od roku 1981.
thumb|Chrzest w 1982, udziela T. Maksymowicz. W 1968 roku, po wyborze na pastora Jana Kondratiuka, grupa wyznawców ze wsi Reduty skupiona wokół Piotra Batury utworzyła niezależną grupę. Nigdy nie weszła w struktury zarejestrowanego kościołaObszerny opis tej grupy zawarła Irena Borowik w swej socjologicznej monografii Charyzma a codzienność: studium wpływu religii na życie codzienne, UJ, Kraków 1990..
Oficjalnie budynek zborowy był własnością Pelagii Grygoruk, a kaplica znajdowała się w jej prywatnym domu. W 1976 roku właścicielka postanowiła przekazać go w formie darowizny dla zboru (było to związane z zamiarem przekazania na rzecz Skarbu Państwa gospodarstwa rolnego w zamian za emeryturę). Jednak naczelnik gminy zadecydował o przejęciu gospodarstwa wraz z działką siedliskową. Decyzję tę podtrzymał urząd wojewódzki w Białymstoku. W 1977 roku pani Grygoruk zwróciła się do władz gminnych o wyrażenie zgody na zbycie swego domu na rzecz kościoła.