Rodzina Lica Rodzina starowendyjska (zachodniosłowiańska). Jej pochodzenie jest niepewne, jako ich ojczyznę wskazuje się Kaszuby albo Brandenburgię (Mittelmark). Na Kaszubach rozsiedleni byli w ziemi słupskiej, gdzie mieli lenna we wioskach Oskowo, Lesiaki i Mikorowo. Niepewna jest również etymologia ich nazwiska. Być może pochodzi od niemieckiego słowa leute (ludzie), albo, co bardziej prawdopodobne, od imienia Lucas (Łukasz). Nazwisko to występowało zarówno u chłopów jak i u szlachty. Jako szlacheckie pojawiło się po raz pierwszy w 1523 (Jürgen Lietze). Kolejne wzmianki z lat 1575 i 1601 (Lyzen w Oskowie i Mikorowie), 1621 (Marten i Matthias von Lietzen), 1628 (Jurgen, Marten i Ludwich Litze), 1665 (Barthold Venz, syn Martina, Hans, syn Matthiasa, Jürgen, syn Heinricha, Jürgen, syn Adama oraz Martin Ernst, syn Heinricha Lietzen), 1756 (Christian Heinrich von Lietz i jego synowie, wojskowi pruscy: Georg Friedrich, Carl Mathias, Carl Christian). W końcu XVIII wieku, rodzina nie miała już dóbr na Pomorzu i Kaszubach, ale dwie jej gałęzie miały majątki w Prusach