W kolekcji znajdowały się również monety i medale polskie, wśród których najliczniej reprezentowane były produkty mennicy w Warszawie, założonej przez Stanisława Augusta Poniatowskiego w 1766 r. Zbiór królewski ułożony był w szafie stojącej w jednym z dwóch pokojów mieszczących królewskie zbiory rycin na zamku warszawskim. W dniach insurekcji kościuszkowskiej król przekazał narodowi „dobrowolną ofiarę na naglące potrzeby ojczyzny” w postaci 21 złotych (o masie 112 gramów każdy) i 109 srebrnych medali. Złote medale tzw. świty królewskiej zdążył odkupić Tadeusz Czacki. Niestety pozostała część zbioru została w 1798 r. po śmierci Stanisława Augusta rozsprzedana za sumę kilkudziesięciu tysięcy dukatów i w ten sposób rozpadła się największa kolekcja numizmatyczna przedrozbiorowej Rzeczypospolitej Obojga Narodów.
Znane były również: kolekcja marszałka wielkiego koronnego Stanisława Lubomirskiego (1719–1783), kolekcja komendanta twierdzy w Kamieńcu Podolskim generała de Witte (zm. 1786), zbiór numizmatyczny uniwersytetu we Lwowie (ok. 1785 r.), zbiór chorążego wielkiego koronnego Stanisława Szczęsnego Potockiego (1752–1805), zbiór historyka Tadeusza Czackiego (1765–1813), zbiór (około 9 tys.