Początkowa faza manewru została zakłócona przez lekki krążownik , który przeciął kurs flotylli Binghamama i zmusił część jego okrętów do gwałtownym manewrów w celu uniknięcia zderzenia. Brytyjskie kontrtorpedowce nie miały już szansy na sformowanie spójnej formacji bojowej i pospieszyły w kierunku nieprzyjaciela w kilku luźnych grupach na czele których płynął „Nestor” z podążającymi za nim HMS „Nomad” i „Nicator”, a następnie osobno płynące „Petard”, „Obdurate” i „Nerissa”. W osobnej grupie płynęły HMS „Turbulent”, „Termagant”, i „Morris”. Dwa okręty, HMS „Pelican” i „Narborough”, w ogóle nie przystąpiły do ataku.
W tym samym czasie podobny rozkaz wydał dowodzący flotą niemiecką admirał Hipper i w kierunku okrętów brytyjskich wyruszyło 11 kontrtorpedowców IX Flotylli, 4 kontrtorpedowce II Flotylli wraz z ich liderem, lekkim krążownikiem .
Kontrtorpedowce brytyjskie z 9, 10 i 13 Destroyer Flotilla (Flottyli Niszczycieli) należały głównie do typu „M”Brytyjskie okręty tej klasy były oficjalnie klasyfikowane jako torpedo boat destroyers (TBD, kontrtorpedowce), ale ich flotylle były nazywane Destroyer Flotilla (Flotyllami Niszczycieli)..