W poł. lat 30. ministerstwo obrony podjęło decyzję wyposażenia brygad kawalerii w samochody pancerne. W 1936 r. został zakupiony w Szwecji 1 samochód pancerny Landsverk 182, uzbrojona w 3 karabiny maszynowe (1 × 13,2 mm i 2 × 7,62 mm). W 1938 r. dokupiono kolejne samochody pancerne, z których sformowano Samodzielny Szwadron Pancerny.
W tym samym roku Finowie, wykorzystując wyniki wcześniejszych testów, zamówili w Wielkiej Brytanii 34 czołgi lekkie Vickers E. Jednakże do wybuchu wojny zimowej z ZSRR 30 listopada 1939 r. zdążono dostarczyć 28 maszyn. Były one nieuzbrojone, gdyż Finowie postanowili je uzbroić w produkowane na szwedzkiej licencji działka półautomatyczne Bofors 37 mm. W październiku tego roku kompania pancerna ponownie stała się batalionem pancernym, składającym się z pięciu kompanii. Pierwsze dwie kompanie miały czołgi FT-17 i FT-18, pozostałe zaś Vickers E.