Model ten nie obejmuje wszystkich możliwych zależności i scenariuszy, jest on uproszczeniem rzeczywistości. Nie zmienia to faktu jego przydatności, szczególnie w chwilach, gdy liczy się szybkie działanie. Decyzje wypracowane przy użyciu tego modelu nie są optymalne, ale sam model pozwala pokonać gąszcz zawiłości całej sytuacji i wypracować potrzebną decyzję, co jest w danej sytuacji najistotniejsze. Finalna decyzja spełnia wymogi niezbędnego minimum, tj. jest co najmniej tak dobra, jak zakładano na początku procesu decyzyjnego.
Zmienne modelu W modelu tym definiuje się 4 zmienne: zmienna określająca możliwe ilości wyborów, zmienna określająca ilości problemów do rozwiązania, zmienna określająca możliwe rozwiązania, oraz zmienna określająca poziom energii decydentów, która jest wkłada w podjęcie decyzji. Wartość tych zmiennych ulega wahaniom wraz z upływem czasu. W praktyce oznacza to, że poziom energii potrzeby do podjęcia określonej decyzji w różnym czasie nie jest stały.
W modelu tworzy się dwie dwuwymiarowe macierze składające się z następujących wymiarów: macierz decyzji (oznaczana jako D), przedstawiająca wymiar energii decydentów oraz wymiar możliwych do dokonania wyborów macierz struktury dostępu (oznaczana jako A) przedstawiająca wymiar problemów oraz wymiar możliwych do dokonania wyborów.