/ Bottenberg, E.H.: Allgemeine Psychologie, Roderer Verlag Regensburg 2000, 110.
Punktem ciężkości pracy Gessmanna stała się od roku 1979, wykreowana przez niego Psychodrama Humanistyczna, tworząca nową formę Psychodramy. Tym samym Psychodrama Humanistyczna stała się integralną częścią powstałej w 1960 roku Psychologii Humanistycznej. Gessmann umiejscowił kollektywne działanie i naturę człowieczą w centrum terapeutycznej etyki. Wiara, miłość, nadzieja oraz idea ludzkiej wspólnoty stały się sensem Humanistycznej Psychodramy.Gessmann H.-W. (Hg.): Bausteine der Gruppenpsychotherapie Vol. I, Jungjohann Verlag, Neckarsulm - Germany, 1984, . Intuitywne sporzenie obejmujące całokształt sprawy, dialektyczne pojęcie polaryzacji, zaniechanie absolutnych autorytetów, zdobyły decydujący wpływ na obraz ludzi i ich życia. Cele i metody klasycznej psychodramy zostały tym samym na nowo ocenione i zdefiniowane. To daprowadziło do zasadniczej zmiany w praktykowaniu psychodramy.Gessmann, H.-W.: Erste Überlegungen zur Überwindung des Katharsisbegriffs im Humanistischen Psychodrama. Internationale Zeitschrift für Humanistisches Psychodrama (Hrsg. Hans-Werner Gessmann). Heft 2, Dez 1999, 5. Jahrgang, Verlag des Psychotherapeutischen Instituts Bergerhausen, Duisburg, S. 5-26, ISSN 0949-3018