Andrzej Kowalczyk (ur. 27 listopada 1914 w Kietlinie, zm. 1 września 1939 na Westerplatte) – kapral Wojska Polskiego II RP, członek załogi i obrońca Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte w wojnie obronnej 1939.
Życiorys thumb|left|Obrona Westerplatte thumb|Nagrobek Andrzeja Kowalczyka (po lewej) na Cmentarzu Żołnierzy Wojska Polskiego na Westerplatte Urodził się we wsi Kietlin, w gminie Radomsko, w województwie łódzkim, jako syn Antoniego i Wiktorii. Służbę wojskową odbywał w 85 Pułku Strzelców Wileńskich w Nowej Wilejce, następnie pozostał w jednostce jako kapral nadterminowy.
22 lipca 1939 roku przeniesiono go czasowo do 2 Morskiego Pułku Strzelców. 13 sierpnia został skierowany na Westerplatte. 31 sierpnia został mianowany dowódcą pogotowia.
Brał udział w obronie placówki „Prom”. Został ranny pierwszego dnia obrony, podczas likwidacji niemieckiej wartowni prowadzącej ostrzał Wartowni nr 1, podczas transportu do wartowni został pozostawiony na jej przedpolu. Próby odszukania go w nocy nie odniozły rezultatu, jego ciała nie odnaleziono także po kapitulacji.