Studium porównawcze.
Pracę zawodową na macierzystej uczelni rozpoczął w 1975 roku w Instytucie Nauk Politycznych (obecnie Instytut Politologii) i przeszedł kolejne szczeble kariery naukowej do stanowiska profesora nadzwyczajnego, które otrzymał w 1997 roku, a następnie profesora zwyczajnego. W 2003 roku otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych. Od 1984 roku przez kolejnych sześć lat przebywał w Australii. W 1987 roku podjął tam studia (postgraduate) w ramach specjalizacji „Migration Studies”.
W 1990 roku wrócił do Polski, ponownie zatrudniając się w Instytucie Politologii UWr. Od 1997 roku jest tam kierownikiem Zakładu Polityki Administracyjnej i Służb Publicznych. Zasiadał w Senacie Uniwersytetu Wrocławskiego. W latach 1996–1997 pełnił funkcję koordynatora tzw. Europejskiego Projektu Strukturalnego (JEP), w który było zaangażowanych 5 uczelni zachodnich (Wiedeń, Marsylia, Bruksela, Brighton i Ateny) oraz 3 polskie uniwersytety (Lublin, Warszawa i Wrocław). Celem JEP–u była reorganizacja struktury procesu dydaktycznego w polskich jednostkach (Instytut Nauk Politycznych) oraz ujednolicenie programowe, co umożliwiło podjęcie współpracy w ramach uniwersalnego modelu inicjatyw dydaktycznych Erasmus.