Na początku kwietnia tego roku, po zwodowaniu okrętu, nadano mu nazwę „Swiatoj Gieorgij” („Święty Jerzy”). Na początku września okręt przybył do Archangielska, który stał się jego portem macierzystym. Włączono go do Flotylli Północnego Oceanu Lodowatego. Ministerstwo morskie wydało jednak zakaz działań tego typu okrętów na tym obszarze morskim (konstrukcja nie dopasowana do niskich temperatur), dlatego „Swiatoj Gieorgij” wiosną 1918 r. miał zostać skierowany na Morze Bałtyckie. Nie doszło jednak do tego ze względu na wypadki rewolucyjne i rozkład armii carskiej. Od lutego 1918 r. okręt wchodził w skład bolszewickiej floty wojennej. Dowodził nim wówczas W. E. Łuzanow. Po zajęciu Archangielska przez alianckie wojska interwencyjne w połowie sierpnia tego roku, okręt podwodny przejęli Biali. Wiosną 1919 r. dowództwo objął por. P. I. Łazarewicz-Sziepieliewicz. W listopadzie tego roku okręt przepłynął do Murmańska. Po zajęciu miasta przez wojska bolszewickie pod koniec lutego 1920 r., wszedł w skład Czerwonej Floty Wojennej pod nazwą „Kommunar”. Latem 1920 r. w stoczni w Archangielsku przeszedł remont i otrzymał 2 karabiny maszynowe. Latem 1921 r. ponownie pojawił się plan przeniesienia okrętu na Bałtyk, ale z powodu złego stanu technicznego został on zakonserwowany w porcie wojennym w Archangielsku. Na początku czerwca 1924 r.