Karl Schell (1852–1920), berliński superintendent okręgowy, powierzył gdańską społeczność opiece duszpasterskiej ks. Hugona Günthera – pastora parafii w Białogardzie. Równocześnie ks. Karl Schell zwrócił się do metodystki i socjaldemokratki baronowej Amelii von Langenau (1833–1902), zamieszkałej w Wiedniu, wdowy po austriackim dyplomacie Ferdynandzie von Langenau (1818–1881), o udzielenie pomocy finansowej dla prowadzenia pracy misyjnej w Gdańsku.
Parafia Episkopalnego Kościoła Metodystycznego (Bischöfliche Methodistische Kirche) w Gdańsku została erygowana w roku 1895. Nominację do pracy w gdańskim okręgu zborowym otrzymał pastor Paul Wenzel. W latach 1896–1902 jego następcą został pastor Richard Ramdohr, który podczas swojej pracy do parafii przyjął 120 osób. Kolejny gdański pastor Jürgen Rasmussen sen. (1902–1906) dla rosnącej parafii wynajął dom przy ul. Św. Ducha 117 (Heilige-Geist-Gasse 117), a następnie dom przy ul. Żabi Kruk 11 (Poggenpfuhl 11). W roku 1906 gdańska parafia miała 140 członków i członków próbnych.