Jeorjosa Griwasa, zwalczającej rząd prezydenta Makariosa III i domagającej się natychmiastowego przyłączenia Cypru do Grecji. Po śmierci gen. Griwasa w styczniu 1974 przejął dowództwo w organizacji i zradykalizował jej kurs, intensyfikując ilość aktów terroru.

Po zamachu stanu z 15 lipca 1974 przeprowadzonym, z inspiracji junty czarnych pułkowników, przez zwolenników natychmiastowej unifikacji Cypru z Grecją, ogłosił się prezydentem Cypru w miejsce Makariosa III, który zbiegł z wyspy przed zamachem na swoje życie. Przedstawił również program polityczny zamachowców, twierdząc, że pucz wymierzony był jedynie przeciwko Makariosowi III, nie zaś przeciwko tureckiej społeczności na wyspie. Zapewnienia te nie zostały uznane za wiarygodne przez Turcję, której politycy natychmiast zażądali jego ustąpienia, obawiając się o los muzułmanów na wyspie.

Tydzień po zamachu stanu inwazję na Cypr przeprowadziła Turcja. Nikos Sampson podał się do dymisji w dniu 23 lipca, gdy stało się jasne, że przewaga wojsk tureckich nad cypryjską Gwardią Narodową jest ogromna, zaś wojska greckie nie są w stanie pomóc Grekom cypryjskim. Na urząd prezydencki powrócił Makarios III.