We wrześniu 1989 został komendantem głównym Ochotniczych Hufców Pracy.
W okresie od maja 1990 do stycznia 1992 był pierwszym Komendantem Głównym Żandarmerii Wojskowej w Warszawie. Był współtwórcą tej nowej formacji.
20 lutego 1992 został zwolniony z zawodowej służby wojskowej i przeniesiony w stan spoczynku. Pożegnany oficjalnie przez szefa Sztabu Generalnego WP gen. dyw. Zdzisława Stelmaszuka.
Od 1959 członek PZPR.
W 1996 należał do grupy generałów - współzałożycieli Klubu Generałów WP.
Awanse chorąży – 1951 podporucznik – 1952 porucznik – 1954 kapitan – 1957 major – 1962 podpułkownik – 1965 pułkownik – 1972 generał brygady – 1978
Ordery i odznaczenia Order Sztandaru Pracy II klasy (1988), Krzyż Kawalerski (1973) i Oficerski (1980) Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi (1966), Złoty Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny, Złoty Medal Za zasługi dla obronności kraju, Medalem "W Służbie Pokoju" (ONZ, 1974), Medal „Za umacnianie braterstwa broni” (ZSRR, 1981)Z obchodów święta Armii Radzieckiej, "Żołnierz Wolności", nr 48, 26 lutego 1981, s. 2., Złota odznaka honorowa „Za Zasługi dla Warszawy” (1979)Dziennik Urzędowy Rady Narodowej m.st. Warszawy, nr 10, 1 września 1979, s. 18. i wiele innych odznaczeń.