Tło historyczne Pierwsze serie brytyjskich niszczycieli torpedowców (typy A, B, C i DNazwy typów od A do D zostały wprowadzone retrospektywnie w 1913, wtedy także zmieniono nazwę typu River na typ E.) pokazały, że nawet te stosunkowo niewielkie, ale szybkie „łodzie”W terminologii Royal Navy ówczesne kontrtorpedowce określane były mianem „łodzi” (boats), a nie „okrętów” (ships). Oficjalnie pierwszymi brytyjskim „okrętami” w tej klasie był następny po E typ F („Tribal”), ale w literaturze fachowej już typ River (E) określany jest mianem ships). były w stanie przechwycić mniejsze od nich torpedowce w każdych warunkach pogodowych - co było ich podstawowym zadaniem - oraz że w odpowiednich warunkach same mogły być użyte do przeprowadzenia ataków torpedowych na większe okręty nieprzyjaciela.
W miarę rozwoju techniki morskiej, a szczególnie coraz lepszych torped, rola niszczycieli ulegała szybkiej zmianie. Pierwsze torpedy były stosunkowo prymitywną bronią o niewielkim zasięgu i prędkości, dlatego przewidywano, że zadaniem torpedowców miało być zaskoczenie wroga w jego własnych bazach. Kolejne coraz szybsze i większe generacje torped pokazały, że skuteczne ataki torpedowe mogą być także przeprowadzone na pełnym morzu.