thumb|170px|E. Eiermann: Odbudowa kościoła Pamięci cesarza Wilhelma w Berlinie Ponieważ Eiermann projektował głównie fabryki, jego projekty miały modernistyczny i lekki charakter, nie nosząc żadnych śladów stylu propagowanego przez ideologię nazistowską. Dzięki temu uznano, że nie był zamieszany w działalność nazistów, dzięki czemu stał się jednym z najbardziej szanowanych i wpływowych architektów. W 1947 został powołany na profesora budownictwa i projektowania na wydziale architektury Uniwersytetu w Karlsruhe. W czasie podróży do USA w 1950 i 1956 poznał Waltera Gropiusa, Marcela Breuera i Ludwiga Miesa. Eiermann zajmował się również wzornictwem przemysłowym, projektując meble (m.in. krzesła wiklinowe i drewniane, konstrukcje stołów kreślarskich).

Wybrane dzieła 1949–1951 – przędzalnia w Blumbergu 1951–1956 – eksperymentalna elektrownia Uniwersytetu w Karlsruhe 1956–1958 – pawilon niemiecki na wystawie światowej w Brukseli (z Sepem Rufem) 1958–1961 – dom sprzedaży wysyłkowej Neckermann we Frankfurcie nad Menem 1959–1963 – Kościół Pamięci w Berlinie (niem.