Stare chałupy były wyburzane i budowano nowe na ich miejscach.
Współpracą klanów kierowała CUPOLA (Sycylijska Komisja Mafijna utworzona na wzór Komisji Syndykatu). Między rodzinami obowiązywała niepisana umowa określająca strefy wpływów. Poszczególni mafiosi zasiadali obok siebie przy stole komisyjnym, dzielili dochody i podejmowali nowe inwestycje. Wpływy z nielegalnego handlu zapewniały pokojową koegzystencję klanów mafijnych. Jednakże na początku lat 80. na terenie Sycylii (i Włoch) odkryto kilkanaście rafinerii (m.in. w portowej dzielnicy Palermo, w Varese niedaleko Mediolanu i w Alcamo w pobliżu Castellammare del Golfo). W tych nielegalnych laboratoriach zastosowano m.in. ciśnieniowe pompy wyprodukowane w Bułgarii, które umożliwiały wyekstrahowanie z morfiny do 80 kg heroiny na tydzień.
Dodatkowo – na nieszczęście dla wielu gangsterów – okazało się, że Stefano Bontate i Salvatore Inzerillo nieostrożnie skradli kilka milionów dolarów ze wspólnej mafijnej kasy. Dla przebywającego w więzieniu Luciany Leggio był to sygnał do podjęcia drastycznych decyzji (od chwili gdy został skazany i osadzony w celi – za pośrednictwem zaufanych ludzi i przy użyciu dużych pieniędzy – myślał o objęciu ściślejszej kontroli nad całą mafią sycylijską).