Według zeznań gen. Dmitrija Tokariewa, złożonych w 1991 roku przed rosyjskim prokuratorem wojskowym ppłk. Anatolijem Jabłokowem, w 1940 roku jeden z bezpośrednich wykonawców zbrodni katyńskiej, rozstrzeliwujący w podziemiach Obwodowego Zarządu NKWD w Kalininie (obecnie Twer) polskich jeńców wojennych pochowanych następnie w MiednojeZeznanie Tokariewa, Zeszyty Katyńskie (nr 3), Warszawa 1994.
W 1942 mianowany zastępcą ludowego komisarza komunikacji ZSRR. 15 listopada 1943 roku otrzymał tytuł Bohatera Pracy Socjalistycznej. Od lipca 1948 do czerwca 1951 roku wiceminister kolejnictwa ZSRR. W 1956 roku przeszedł na emeryturę.
W 1958 roku wykluczony z Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego, pozbawiony tytułu Bohatera Pracy Socjalistycznej i odznaczeń za fałszowanie materiałów śledczych i stosowanie nielegalnych metod przesłuchiwania podejrzanych w okresie pracy w latach 1937–1939 w Głównym Zarządzie Transportowym NKWD.
Odznaczenia Złoty Medal „Sierp i Młot” Bohatera Pracy Socjalistycznej (5 listopada 1943) Order Lenina (trzykrotnie - 24 listopada 1942, 5 listopada 1943 i 6 sierpnia 1954) Order Czerwonego Sztandaru (19 stycznia 1945) Order Kutuzowa I klasy (29 lipca 1945) Order Czerwonej Gwiazdy (22 lipca 1937) Order „Znak Honoru” (26 kwietnia 1940) Odznaka "Honorowy Funkcjonariusz Czeki/GPU (V)" (1930) I 5 medali.