Wygląd budowli sakralnej Budowę kaplicy rozpoczęto w I poł. XV w., z licowanej cegły w stylu gotyckim, na planie nieregularnego ośmiokąta (12,3 x 7,8 m) według wiązania wendyjskiegoWiązanie polegało na ułożeniu w jednej warstwie (obok siebie) dwóch wozówek długości cegły i jednej prostopadle do pozostałych.. Całkowita powierzchnia obiektu wynosi 112 m², a kubatura 571 m³. Została zaplanowana i zbudowana w układzie salowym, z wyodrębnionym pięciobocznym prezbiterium (tzw. zamknięcie). Wnętrza budowli są proste, nakryte stropem, niegdyś z dwoma bocznymi drewnianymi emporami. W salach znajdują się segmentowe wnęki. Otwory okienne posiadają wnęki profilowane.
Fasada, która jest zwrócona w stronę cmentarza zwieńczona została prostym szczytem i udekorowana dwoma sterczynami. Są one przedłużeniem skarp narożnych. Wraz z nimi tworzy jednolite pole podzielone pionowo siedmioma wysokimi ostrołukowymi blendami. Zachowany został podział parzysty, nieregularny (zamiast dwóch skrajnych wnęk, po lewej stronie znajduje się jedna, większa). Na dwóch blendach, w środkowej części umieszczone zostały wąskie półkoliste otwory okienne, a na jednej, w części górnej prostokątny.