Rozwój i sławę drukarni przyniósł Abraham Elsevier (1592–1652) oraz Isaak (1596–1651) syn Mathiasa. Ten ostatni w 1617 roku jako pierwszy z rodziny założył w Lejdzie drukarnię posiadającą czcionki języków wschodnich odziedziczone od orientalisty uniwersyteckiego Thomasa Erpeniusa (Van Erpe). Drukarnia wydawała wówczas dzieła naukowe. W 1625 roku firma została sprzedana Lodevijkowi Bonaventurze i jego bratu Abrahamowi. Pierwszy prowadził działalność księgarsko-wydawniczą, a drugi drukarnię. Obie firmy działały pod jednym szyldem. Po ich śmierci rodzinny interes przejęli synowie: od strony Bonaventury – Daniel (1626-1680), a od strony Abrahama – Johannes (1622–1661). W 1712 roku, po dwudziestu latach od śmierci ich obu, firma – prowadzona jeszcze przez wdowę Johannesa, a następnie syna Abrahama – została zlicytowana.
Firma Elsevirów miała swoje filie w innych miastach, głównie w Amsterdamie, gdzie istniała księgarnia nakładowa prowadzona przez wnuka Ledevijka I, Lodevijka III (1604–1670). Firma istniała od 1638 roku. Sam Lodevijk III był osobą wykształconą i posiadał duże umiejętności handlowca. Firma, pomimo wysokiego poziomu swoich druków, została po śmierci w 1680 roku Daniela (brata stryjecznego Ludwika) i jego żony w roku 1681, zlicytowana.