Jego duże rozmiary uniemożliwiały jego użycie na lotniskowcach typu Essex a lotniskowce typu Midway jeszcze do służby nie weszły. Zdecydowanie większe nadzieje wiązano z kolejną maszyną torpedowo-bombową, którą zaprojektować i zbudować miał Grumman, samolotem XTB3F (późniejszy Grumman AF Guardian).
Konstrukcja XTSF miał być całkowicie metalowym, wolnonośnym, dwusilnikowym średniopłatem. Dwumiejscowa kabina dla pilota i operatora radaru z miejscami w układzie tandem. W porównaniu z pierwowzorem czyli myśliwcem F7F, powiększono kadłub wygospodarowując miejsce na komorę bombową. W części dziobowej samolotu planowano umieścić radar AN/APS-3 lub AN/APS-4 lub SCR-720. Podwozie chowane, trójpodporowe z przednim podparciem. Podwozie główne chowane do wnęk w gondolach silnikowych, przednie do wnęki w kadłubie. Usterzenie klasyczne, skrzydła składane w celu umożliwienia hangarowania na pokładach lotniskowców. Maszyna miała być napędzana dwoma, 18-cylindrowymi silnikami w układzie poczwórnej gwiazdy Pratt & Whitney R-2800-22W Double Wasp umieszczonymi w gondolach silnikowych po obu stronach kadłuba z czterołopatowymi śmigłami Aeroproducts H-20-156 o średnicy 4,01 m każde.