Od 1906 po rozłamie w PPS należała do PPS Lewica. Po studiach w Brukseli była nauczycielką języka francuskiego w Gimnazjum Wojciecha Górskiego w Warszawie i na pensjach prywatnych. Od 1912 zamieszkała w Krakowie, gdzie pracując jako nauczycielka, wstąpiła do Polskiej Partii Socjalno-Demokratycznej Galicji i Śląska Cieszyńskiego. W 1912 wyszła za mąż za Norberta Barlickiego.
W okresie międzywojennym była członkiem PPS. Od 1921 do 1937 była członkiem Rady Naczelnej PPS i Wydziału Kobiecego. Od 1929 do 1936 była członkiem OKR PPS we Lwowie. Pracowała jako nauczycielka w Borysławiu. Ponownie wyszła za mąż za Wincentego Markowskiego.
W wyborach parlamentarnych w 1928 została wybrana do Sejmu II kadencji z listy państwowej nr 2 (PPS). Z ramienia Związku Parlamentarnego Polskich Socjalistów zasiadała w komisji oświatowej. W wyniku orzeczenia Sądu Najwyższego o ponownym rozdziale mandatów z list państwowych, jej mandat poselski został unieważniony i wygasł 30 października 1929. Ponownie kandydowała w wyborach parlamentarnych w 1930 roku z listy państwowej Centrolewu, lecz nie uzyskała mandatu.