Ostatecznie zostały wybrane pojazdy szwedzkiej firmy Landswerk. W 1936 r. w prowincji Północna Brabancja został sformowany 1 Szwadron Samochodów Pancernych (1e Eskadron Pantserwagens), złożony z 12 samochodów pancernych Landswerk L-180. Otrzymały one – zamiast pierwotnego działka 20 mm – nowe półautomatyczne działko Boforsa 37 mm. W Holandii pojazdy oznaczono jako M.36. W 1938 r. w prowincji Utrecht utworzono z 14 pancerek Landswerk L-181 (M.38) 2 Szwadron Samochodów Pancernych (2e Eskadron Pantserwagens). 2 samochody pancerne M.38 przebudowano na pojazdy dowodzenia. W 1939 r. holenderska firma Van Doorne Aanhangwagenfabriek N.V. rozpoczęła produkcję samochodów pancernych M.39. Od końca 1939 r. wchodziły one na uzbrojenie 3 Szwadronu Samochodów Pancernych (3e Eskadron Pantserwagens), stacjonującego w Scheveningen. Spośród zamówionych 12 przed wybuchem wojny z Niemcami zostało wyprodukowanych 7 pancerek M.39. W czasie walk holenderskie samochody pancerne zwalczały desanty powietrzne oddziałów niemieckich. Wzięły też udział w walkach lądowych. Wiadomo, że na pewno został zniszczony 1 M.39. Kilka pancerek starszych typów Holendrzy utracili podczas bombardowania Hagi.