Matapan (gr. Ματαπάς, Matapas), Tenaron (gr. Ταίναρο, Tenaro; staroż. Tajnaron) – najdalej na południe wysunięty przylądek Peloponezu.
W historii Miejsce stacjonowania wojsk najemnych w czasie wojny lamijskiej, które dowodzone przez Leosthenesa, w październiku 323 roku p.n.e. rozpoczęły działania zbrojne przeciwko Macedonii, a po połączeniu sił z wojskami etolskimi zajęły Termopile. W 1717 roku rozegrała się tam nierozstrzygnięta militarnie, lecz wykorzystana przez Turcję dla zatrzymania całości Peloponezu, bitwa morska podczas VIII wojny wenecko-tureckiej. W 1941 roku niedaleko przylądka miała miejsce największa bitwa morska na Morzu Śródziemnym stoczona w czasie II wojny światowej. W okresie od średniowiecza do uformowania się nowożytnego państwa greckiego – także ważna baza piratów.