Od 1932 do 1939 aktywnie uczestniczyła w życiu artystycznego środowiska Łodzi, skupionego wokół nowo powstałego Zrzeszenia Artystów Plastyków (później Związku Zawodowego Polskich Artystów Plastyków). Była także członkiem komisji weryfikacyjnej Związku. Brała udział w wystawach Związku organizowanych przez Instytut Propagandy Sztuki w Łodzi, Warszawie, Krakowie i Lwowie. W 1932 na wystawie Związku pokazała 6 prac olejnych – 5 martwych natur i kompozycję Robotnik.
W 1933, jako dojrzała artystka, brała udział w wystawie Grupy Plastyków Nowoczesnych w Łodzi i Warszawie, zorganizowanej przez artystów grupy „a.r.”, w tym Władysława Strzemińskiego. Była to pierwsza na szeroką skalę prezentacja sztuki awangardowej w Polsce. W 1937 podróżowała do Paryża, gdzie brała udział w Wystawie Światowej.
W 1939 dwa obrazy Anieli Menkes prezentowane były na wystawie „Martwa natura w malarstwie polskim” w Warszawie. Mieczysław Wallis określił je jako „coś pośredniego między martwą naturą a kompozycją”. W tym samym roku, w momencie wybuchu II wojny światowej, artystka wraz z rodziną przedostała się do Lwowa, gdzie w czasach władzy radzieckiej brała udział w życiu artystycznym.