Na początku lat 90. współpracował z „Tygodnikiem Literackim”, dla którego przygotowywał przeglądy zagranicznePisma kulturalne w Polsce po 1989 roku. Leksykon, wyd. Śląsk, Katowcie 2009, s. 319.. W latach 1994–1996 kierował redakcją publicystyki kulturalnej i społecznej w Programie I Telewizji Polskiej, należał do środowiska tzw. pampersów. Po odwołaniu w 1996 z funkcji prezesa TVP Wiesława Walendziaka odszedł razem z innymi członkami swojego środowiska do RTL 7. W latach 1997–1998 był zastępcą dyrektora ds. programowych Radia Plus. W 1997 został także sekretarzem Rady ds. Inicjatyw Wydawniczych i Upowszechniania Kultury powołanej za rządów AWS i Unii Wolności. W latach 1998–2002 był publicystą „Życia”. W tym okresie uczestniczył w spotkaniach Opus Dei. W latach 2000–2001 pracował w Telewizji Familijnej. Wraz z Kingą Dunin i Sławomirem Sierakowskim prowadził pokazywany w latach 2005–2007 program Lepsze książki w TVP KulturaBiogram Kingi Dunin na stronie Nowa Panorama Literatury Polskiej..