An Essay on Cyclical and Long-Run Changes in Capitalist Economy opartą na tekstach wcześniejszych, ale zmodyfikowaną i rozszerzoną. W 1954 r. uznał, że przygotowane zmiany organizacyjne jego działu ograniczają jego kompetencje i zrezygnował z dniem 1 stycznia 1955 z pracy w ONZ.
Ponownie w Polsce W lutym 1955 zamieszkał wraz z żoną w Warszawie. Początkowo został doradcą ówczesnego wicepremiera Hilarego Minca. W październiku 1956 został wiceprzewodniczącym rządowej komisji, która miała sformułować propozycje odpowiedniego ukształtowania tworzących się oddolnie rad robotniczych. W styczniu 1957 wszedł w skład Komisji Planowania przy Radzie Ministrów, został także członkiem Rady Ekonomicznej przy Radzie Ministrów (działającej do 1961). We wrześniu 1957 został przewodniczącym Komisji Głównej Planu Perspektywicznego, w październiku 1957 przewodniczącym polskiej delegacji do Komisji Ekonomicznej RWPG. Doradzał także rządowi Jawaharlala Nehru w Indiach (1959–1960) i rządowi Fidela Castro na Kubie (1960). Od lat 60. jego relacje z decydentami politycznymi w Polsce pogarszały się. W 1962 r. skrytykował założenia planu pięcioletniego na lata 1966–1970. Z końcem 1963 r.