Od kwietnia 1936 mieszkał z żoną w Londynie. Tam początkowo uczęszczał na seminarium badawcze Lionela Robbinsa w London School of Economics. W tym samym roku opublikował recenzję Ogólnej teorii Keynesa w piśmie „Ekonomista”, nazywając ją zwrotnym punktem w historii ekonomii, zajął się w niej jedynie kwestią zatrudnienia, pomijając teorię stopy procentowej i pieniądza. Zaprzyjaźnił się z Joan Robinson i dzięki niej znalazł się w kręgu uczonych skupionych wokół Keynesa. W redagowanym przez Keynesa czasopiśmie „” opublikował w 1937 r. artykuł A Theory of Commodity, Income and Capital Taxation. W późniejszych latach uważał, że swoimi pracami wyprzedził Keynesa i przed nim sformułował zasadnicze elementy zawarte później w Ogólnej teorii.

Wciąż przebywając za granicą zrezygnował pod koniec 1936 z etatu w Instytucie Badań Koniunktur Gospodarczych i Cen, protestując publicznie w prasie przeciwko zwolnieniu z pracy tamże Ludwika Landaua i Marka Breita (zwolniono ich za krytyczny wobec polityki monetarnej Eugeniusza Kwiatkowskiego artykuł). Ze stypendium Fundacji Rockefellera korzystał do końca 1937. W tym czasie publikował, odbył też wyjazdy naukowe do Oslo i Paryża. Jesienią 1937 zamieszkał w Cambridge.