Nowa forma nadwozia zwiększyła uniwersalność samochodu, przybliżając go, dzięki wydłużonemu dachowi, do nadwozia kombi. Samochód otrzymał też oficjalną nazwę IŻ Kombi, która nie oznaczała wprost nadwozia typu kombi (nazywanego w języku rosyjskim nadwoziem "uniwersalnym" - uniwiersał), natomiast była zaczerpnięta z języka niemieckiego, aby zaakcentować jego zwiększoną uniwersalność. W stosunku do sedana, otrzymał on wzmocnione resory z tyłu. Po złożeniu oparcia tylnego siedzenia otrzymywało się sporą przestrzeń bagażową, o objętości 1,15 m³ i ładowności do 200 kg. Bez rozkładania siedzenia, ładowność bagażnika była obliczona na 50 kg. W odróżnieniu od sedana, który miał koło zapasowe w bagażniku, przy ścianie, w Iżu mieściło się ono pod podłogą bagażnika. Od wnętrza samochodu bagażnik był oddzielony zdejmowaną półką, za oparciem tylnego siedzenia, o udźwigu 10-15 kg.
Mechanika i wnętrze samochodu odpowiadały Moskwiczowi 412 generacji produkowanej od początku lat 70., z elementami zwiększającymi pasywne bezpieczeństwo, jak miękkie poliuretanowe nakładki na metalowej desce przyrządów i wewnętrznych elementach nadwozia.