Wydajność względna jest często używana dla detektorów germanowych i porównuje wydajność detektora dla energii 1332 keV z wydajnością detektora scyntylacyjnego NaI o wymiarach 3 in × 3 in (wydajność bezwzględna dla niego to 1,2×10−3 cps/Bq w odległości 25 cm). Wobec tego może być osiągnięta wydajność względna większa niż 100% podczas pracy z bardzo dużymi detektorami germanowymi.
Energia rejestrowanego kwantu gamma jest ważnym czynnikiem przy określaniu wydajności detektora. Wykreślając wydajność w funkcji energii padającego promieniowania otrzymuje się tzw. krzywą wydajności detektora dla danej geometrii pomiarowej. Korzystając z dopasowanej krzywej można wyznaczyć wydajności dla energii różniących się od użytych do otrzymania tej krzywej.
Detektory scyntylacyjne Detektory scyntylacyjne używają kryształów, które emitują światło pod wpływem absorpcji promieniowania gamma a intensywność tego światła jest proporcjonalna do energii zdeponowanej w krysztale przez kwant gamma. Detektory są połączone z fotopowielaczami, które dokonują konwersji impulsów świetlnych na elektronowe i wzmacniają powstałe sygnały elektryczne tworzone przez te elektrony.