Konstrukcja nie zapewniała załodze wygody, biorąc pod uwagę układ wnętrza pojazdu.
Warianty Ford I, Scout Car Mk III, Lynx 1 (SC-1) Wczesne modele cierpiały na częste przegrzewanie się silnika, który umieszczony był z tyłu pojazdu. Kolejnym mankamentem były liczne uszkodzenia tylnej osi, która narażona była na liczne dysfunkcje, ze względu na jazdę tylko na tylnych kołach, poprzez niedociążony przód pojazdu. Późniejsze modele po numerze seryjnym 336 wyzbyły się tych mankamentów poprzez dokonanie zmian we wlotach powietrza oraz umieszczenie na przedzie pojazdu kanałów, do których wsypywany był piasek.
Ford 2, Scout Car Lynx 2 (SC-2/C29SR) Składany dach pancerny został zastąpiony przez brezentowe płótno, analogicznie jak w przypadku Daimler Dingo. Zwiększono też ciężar osi oraz sprężyn, co bezpośrednio wpłynęło na zwiększenie wytrzymałości podwozia; zmniejszyło się także przełożenie układu kierowniczego względem wersji Lynx 1. Kanały na piasek zostały przeniesione na tył pojazdu.
Działo samobieżne na podwoziu Lynx Istniała także wersja, którą uzbrojono w armatę