W 1906 ELFE uzyskało zgodę na eksploatację tramwajów elektrycznych i zakupiło 10 tramwajów z Ateliers Métallurgiques w Nivelles w Belgii. Tramwaje elektryczne uruchomiono 15 stycznia 1910. Pierwsza linia tramwajowa prowadziła wzdłuż Calles Chile i Eloy Alfaro. 12 lutego otwarto kolejną linię tramwaju elektrycznego wzdłuż Rocafuerte do Plaza Colón i z powrotem wzdłuż Malecón. Trzecią linię tramwajową otwarto 30 kwietnia, która prowadziła wzdłuż Calles Sucre i Colón do Ejército i z powrotem przez Vélez. W 1916 ELFE zamówiło 6 tramwajów z firmy JG Brill Co. z Filadelfii. Tramwaje te ponumerowano od nr 11 do 16.
Po 1920 W 1920 tramwaje były niemal na każdej ulicy w mieście. W Guayaquil wówczas działały tramwaje parowe, konne i elektryczne, które kursowały po torach o szerokości 762 mm i 1435 mm. Na Malecón nad rzeką Guayas obok siebie kursowały piętrowe tramwaje konne, tramwaje elektryczne i parowe. W 1922 w mieście pojawiły się pierwsze autobusy i spółka Empresa de Carros Urbanos, która obsługiwała tramwaje konne zaczęła powoli likwidować linie. Tramwaje konne i parowe zlikwidowano w latach 30. XX w. W 1925 ELFE została przejęta przez Electric Bond & Share Co.. Nowa nazwa operatora tramwajów elektrycznych to Compañía de Tranvías de Guayaquil.