Od 1 listopada 1945 pracował również na Politechnice Gdańskiej, na Wydziale Inżynierii Lądowej i Wodnej oraz Wydziale Architektury. Prowadził wykłady ze statyki budowli oraz drewnianych konstrukcji i mostów. Od 1 września 1948 pełnił funkcje kierownika Katedry Budownictwa Drewnianego i zastępcy dziekana Wydziału Inżynierii Lądowej i Wodnej. 10 lutego 1949 obronił pracę doktorską pt. Drgania własne układów kratowych o węzłach sztywnych. Od semestru letniego 1951-52 kierował także Katedrą Statyki i Konstrukcji Budowlanych (Wydz. Architektury). 12 listopada 1953 powołany został na rzeczoznawcę CKK. W roku akademickim 1950-1951 pełnił funkcję dziekana Wydziału Budownictwa Wieczorowej Szkoły Inżynierskiej, następnie – do 15 września 1954 – był jej rektorem. W latach 1953–1956 był również przewodniczącym Zespołu Wieczorowych Szkół Inżynierskich.
W latach 1954-1958 pełnił funkcję prorektora ds. nauczania PG, 29 czerwca 1955 nominowany został na profesora nadzwyczajnego. W latach 1968–1970 był rektorem Politechniki Gdańskiej.