Żądania te z punktu widzenia rządu rosyjskiego były niemożliwe do zaakceptowaniaMichał Heller: Historia Imperium Rosyjskiego, Warszawa 2009, s. 686–689.. Car Mikołaj II nie wyobrażał sobie żadnych ustępstw, które podważyłyby samowładztwoA. Asher, The Revolution of 1905. Russia in Disarray, Stanford University Press, Stanford 1988, ISBN 978-0-8047-2327-5, s. 59..
Pod koniec r. 1904 i na początku r. 1905 nastroje wśród robotników Petersburga były coraz bardziej napięteA. Asher, The Revolution of 1905. Russia in Disarray, Stanford University Press, Stanford 1988, ISBN 978-0-8047-2327-5, s. 75.. Na początku roku rozpoczęła się fala strajków w wielkich fabrykach rosyjskiej stolicy. Znaczącą rolę w dalszym rozwoju wydarzeń odegrał prawosławny duchowny Gieorgij Gapon i kierowane przez niego Stowarzyszenie Rosyjskich Robotników Fabrycznych Miasta Petersburga. Organizacja ta powstawała pod auspicjami Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, by blokować rozwój socjalistycznego i antycarskiego ruchu robotniczego. W ostatnich dniach grudnia 1904 r. czterech robotników Zakładów Putiłowskich, zrzeszonych w Stowarzyszeniu zostało zwolnionych z pracy. Gapon wstawił się za nimi u dyrektora fabryki, jednak bez skutku. W tej sytuacji załoga Zakładów rozpoczęła strajk, do którego w kolejnych dniach dołączyły kolejne fabryki. r.