Założenie, że elektron jest bryła sztywną, możne być nadal aktualne. Zakładając na przykład najprostszy i najbardziej fizyczny rozkład Gaussa dla ładunku oraz oddzielnie dla masy, tzn.:
i
gdzie: jest promieniem masowym elektronu, jest promieniem ładunkowym,
można otrzymać strojony czynnik jako stosunek
Dla elektronu promienie te różnią się nieznacznie z powodu wysokiej potęgi w tym wzorze, tzn.
ale różnica ta jest wystarczająca, aby uzyskać tak wielkie odchylenie od teorii klasycznej kuli.
Wartość uzyskana z równania Diraca różni się jednak od wartości zaobserwowanej doświadczalnie. Dokładne wyprowadzenie wartości czynnika g udało się dopiero po uwzględnieniu oddziaływania z cząstkami wirtualnymi, co jest jednym z dowodów ich realnego istnienia.
Inne cząstki Stosunkowo duże odstępstwo od 2 dla protonu oraz niezerowa wartość dla neutronu były silnymi przesłankami za istnieniem ich budowy wewnętrznej.
Atom Dla atomu czynnik Landégo wyrażony jest wzorem
gdzie i są liczbami kwantowymi: całkowitego momentu pędu, spinu i orbitalnego momentu pędu.
Bibliografia Biuletyn PDG
Przypisy
Kategoria:Mechanika kwantowa Kategoria:Stałe fizyczne nazwane od osób