Od września 1928 do grudnia 1935 był protosynglem metropolii płowdiwskiej. W 1936 stanął na czele wydziału kulturalno-oświatowego przy Świętym Synodzie Bułgarskiego Kościoła Prawosławnego, zaś od 1937 do 1938 był rektorem seminarium duchownego w Płowdiwie. Następnie przez dwa lata akademickie kierował instytutem teologicznym przy Monasterze Czerepiskim.
7 stycznia 1931 otrzymał godność archimandryty. 30 stycznia 1939 miała miejsce jego chirotonia na biskupa lewkijskiego, wikariusza metropolii sofijskiej.
W 1940, po śmierci metropolity starozagorskiego Pawła, został wybrany przez sobór duchowieństwa i świeckich na jego następcę. Jako metropolita starozagorski rozwinął szeroką działalność społeczną i oświatową w kierowanej przez siebie eparchii. Urząd metropolity sprawował do swojej śmierci, jaka nastąpiła w 1967 w szpitalu w Wiedniu.
Bibliografia Старозагорска епархия – История
Kategoria:Metropolici starozagorscy Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Sofijskiego Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1967