Morfologia thumb|left|Mewa obrożna w upierzeniu spoczynkowym Cechy gatunku Brak wyraźnego dymorfizmu płciowego. W szacie godowej grzbiet oraz barki popielate, końce skrzydeł i krawędzie natarcia do nadgarstka czarne. Pomiędzy kolorami czarnym i popielatym na wierzchu skrzydła biały trójkąt. Głowa ciemnoszara, oddzielona od reszty ciała czarną obrożą na szyi, dziób i nogi ciemne, koniec dzioba żółty. Reszta ciała biała, ogon lekko wcięty. W szacie spoczynkowej głowa bieleje, lecz potylica zostaje szara z ciemną półobrożą na karku. Osobniki młodociane podobne do dorosłych w szacie spoczynkowej. Popielata plama na wierzchu ciała przechodzi przez kark na potylicę. Pokrywa ją gęste, brązowe prążkowanie, a na końcu ogona znajduje się szeroki ciemny pasek. Upierzenie dorosłych osiągają w wieku 3 lat. Wymiary średnie długość ciała 27–33 cmrozpiętość skrzydeł 81–87 cmmasa ciała osobników dorosłych 155–213 g
Ekologia i zachowanie thumb|250px|Jaja z kolekcji muzealnej Biotop Brzegi mórz i jeziora w pasie tundry. Poza okresem lęgowym otwarte morze. Gniazdo Na ziemi, w trawie lub mchu, w pobliżu brzegu.