Port Tartus był punktem bazowania Marynarki Wojennej ZSRR na wybrzeżu Morza Śródziemnego, na podstawie umowy z 1971 roku z rządem SyriiKrzysztof Kubiak, Syryjski ekspres, „Raport - Wojsko Technika Obronność” nr 04/2017, s.46-53, ISSN 1429-270X. W tym celu w 1977 roku sformowano tam dywizjon okrętów pomocniczych, a w 1984 stworzono punkt zabezpieczenia materiałowo-technicznego. Obejmuje on (od 1991 roku) trzy nabrzeża pontonowe i jednostkę warsztatową. Po rozpadzie ZSRR sukcesorem stała się Rosja, lecz w okresie 1996–2007 punkt nie był wykorzystywany. Obecnie znajduje się tu baza Marynarki Wojennej FR, personel bazy liczył około 100 osób w 2012. We wrześniu 2015 w bazie dyslokowanych było powyżej 1700 żołnierzy. Obecnie funkcjonowanie bazy jest usankcjonowane umową Rosja-Syria. W 2016 roku ogłoszono o przekształceniu punktu bazowania w bazę morską i zainstalowano tam rosyjskie rakiety przeciwlotnicze. W drugiej dekadzie XXI wieku Rosja ponownie zintensyfikowała swoją obecność wojskową w tym rejonie, a znaczenie bazy wzrosło wraz z zaangażowaniem militarnym Rosji od 2015 roku w wojnie w Syrii. Na mocy porozumienia z 2017 roku Rosja wydzierżawiła bazę na 50 lat.