W 1127 Boemund oblegał i zdobył Kafartab, po czym wymordował całą ludność tego miasta. Zaatakował również Shaizar i prawdopodobnie spotkał w bitwie Usamę ibn Munqidha. W 1128 miał miejsce konflikt między Boemundem a Joscelinem I, hrabią Edessy: obaj jednocześnie zaatakowali Aleppo i nie chcieli sprzymierzyć się podczas wspólnego oblężenia. Roger z Salerno oddał Joscelinowi część ziem, a Boemund uważał, że darowizna jest nieważna, bo odbyła się bez jego zgody, mimo że był wtedy małoletni. Dysputa przerodziła się w konflikt między Antiochią a Edessą; Joscelin przeciw Boemundowi sprzymierzył się nawet z muzułmanami. W 1128 Baldwin II pomaszerował na północ, żeby mediować w sporze, a Joscelin ostatecznie zrzekł się swoich pretensji do ziem.
Boemund przyłączył się do armii Baldwina II i brał udział w wyprawie na Damaszek. Krzyżowcy zostali pokonani w bitwie pod Marj es-Suffar. Boemund skręcił na północ i odzyskał Anazarbus wraz z innymi terenami należącymi do Armenii. Król Leo I sprzymierzył się przeciw niemu z emirem Daniszmendydów, Gazim Gümüshtiginem.