Do 1913 roku studiował historię i geografię na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jednocześnie podjął pracę zarobkową, początkowo w Żarkach, od 1910 roku na miejscu w Krakowie, między innymi przy opracowywaniu księgozbioru Czytelni Akademickiej, Biblioteki Czartoryskich i Biblioteki Polskiej Akademii Umiejętności. Po uzyskaniu absolutorium został zatrudniony jako bibliotekarz i archiwista w bibliotece Tarnowskich przez Zdzisława Jana Tarnowskiego, właściciela Dzikowa. 19 października 1918 roku ożenił się w Krakowie z Marią z Olesiów. Mieli dwoje dzieci: Halinę (ps. „Natalia”) Bojarską-Wieczorkiewicz (1919–1983) i Stanisława. Wnukiem był historyk Paweł Wieczorkiewicz.
Prace nad inwentaryzacją księgozbioru Tarnowskich, liczącego około 30 tysięcy tomów, trwały do 1930 roku. W nocy z 21 na 22 grudnia 1927 roku część zbiorów spłonęła w pożarze zamku dzikowskiego. Podczas gaszenia pożaru, pod nieobecność właścicieli, zginęło dziewięć osób. Michał Marczak kierował akcją ratowania zbiorów, z których ocalało około 60% starodruków, wszystkie rękopisy i około 75% nowych książek.