W 1936 roku na wniosek jednego z instruktorów szkoły, w samolocie wymieniono silnik, zastępując dotychczasowy Nakajima Kotobuki 5, jednostką Nakajima Kotobuki 3. Niestety tak zmodernizowana maszyna uległa wypadkowi podczas podchodzenia do lądowania. W odróżnieniu od ekspertów z Lotniczego Instytutu Badawczego, piloci szkoły lotniczej wydali negatywna opinię na temat samolotu. Ich zdaniem maszyna miała zawodny silnik oraz za małą zwrotność. Los samolotu przypieczętowała opinia dowództwa Cesarskiej Armii Lądowej, która wykluczała Ki-18 z dalszej eksploatacji. Na opinii lotnictwa armii zaważyła również tradycyjna rywalizacja pomiędzy obydwiema formacjami lotniczymi, marynarką i armią lądową. Armia niechętnie widziała samolot konkurencyjnej marynarki na swoim uzbrojeniu.
Konstrukcja Ki-18 był jednopłatowym, wolnonośnym, metalowym dolnopłatem ze stały podwoziem z tylnym podparciem. Kabina pilota otwarta. Usterzenie klasyczne, dwudźwigarowe skrzydło o eliptycznym obrysie. Samolot napędzany był 9-cylindrowym silnikiem gwiazdowym chłodzonym powietrzem