karę odbywał m.in. na Pawiaku i na Mokotowie. Więzienie opuścił w końcu 1929. W tym samym roku został sekretarzem KD KPP Warszawa-Praga, a jednocześnie pełnił funkcję członka egzekutywy Komitetu Okręgowego (KO) KPP. W 1930 brał czynny udział w organizowaniu strajków, m.in. strajku tramwajarzy. W końcu 1930 został sekretarzem Okręgu KPP Piotrków Trybunalski-Radom-Częstochowa. W 1932 wrócił do pracy w Warszawie. Na konferencji warszawskiej w Gliwicach wybrano go delegatem na VI Zjazd KPP, który odbył się w październiku 1932 koło Mohylewa. W 1933 działał na terenie Zagłębia Dąbrowskiego, Śląska i okręgu Kraków. W 1935 został dokooptowany do egzekutywy warszawskiego KO KPP. Uczestniczył w pertraktacjach jednolitofrontowych z przedstawicielami Centralnego Komitetu Wykonawczego (CKW) PPS. W tym czasie został wybrany delegatem i uczestniczył w obradach VII Kongresu Kominternu (lipiec-sierpień 1935 w Moskwie). Następnie skierowano go do dalszej działalności w okręgu Łódź Podmiejska. W 1936 wrócił do Warszawy i działał zarówno w Lewej, jak i Prawej Podmiejskiej. W październiku tego roku został aresztowany i osadzony w Berezie Kartuskiej, gdzie przebywał 9 miesięcy.